12 Haziran 2007
Eylül 15, 2009 - 6:03 pm
Elimdeki kaleme bakınca sana yazdıgım son mektubu hatırladım.Nasıl olursa olsun saadetimin bozulmasına müsade etmeyecegimi söylemiştim.Şimdi,yitirdiklerimin yükü gögsümde dev bir agrı.Tek aşkımı kaybettigim gibi,hayatımı adayarak burada kurdugum adaletli düzende gözlerimin önünde yok oluyor.Yalnızlıkdan kurtulmak için attıgım her adım beyhudeymiş…Çöküşümü hazırlayan bir başlangıçmış…
Emek verdigim her şey,yakınımdaki her insan benden uzaklaşıyor.Benim elimdense zavallıca öfkelenmek dışında hiç,ama hiç bir şey gelmiyor…….
